Konumuz yine Efal , sıfat ve zat. Ancak bunların doğru işleyebilmesi için doğru görmemiz
ve doğru anlamamız gerekiyor. Mesela her hakikat meclisinin ençok konuştuğu bir konuyu
açalım.
Peygamber Efendimiz "Allah var idi.Onunla beraber hiç bir şey yok idi." Ayetini okuyunca
Hz.Ali efendimiz. "
Elan öyledir Ya Resulullah" der.
Bizde bu hale gıpta ederiz. Şunu düşünebilirmiyiz ?
Her ayetin bir nüzul sebebi vardır. Acaba Hz.Ali o makama gelmeden bu ayet ona
okunurmuydu?
Hemen kendimizi koyalım.Ne derdik acaba ?
Düşüncemizi sesli olarak dillendirmesekte.İçimizden nasıl olur derdik. Hani bir efendi
muhabbet ederken "Gördüğünüz her eser Allah'ındır.Nereye bakarsanız onu görürsünüz. "
deyince. Biri şöyle demiş.Ne yani şu gördüğümüz pisliklerdedemi onu görücez.deyince
Oğlum bizim sözümüz pislik görmeyenedir.Sana değil.
Kişi o yere gelmeden söylenen ayeti dahi inkar ediyor.
"Siz her nereye dönerseniz dönünüz.Veçhullah ordadır."
Peki kişi gemide yada uçakta yada at üzerindeyken namaz
kılıyor. Gemi yada uçak yada at yön değiştirityor. Peki namaz bozulurmu ? Asla bozulmaz.
Neden? Çünki dayandığımız ayet ve efenimizin sözleri var.
Bu çok güzel. Şimdi birde şu anlayışa bakalım.
Amacımız asla kimseyi hakir görmek değildir. Sadece ders almaktır. Üç beş kişilik bir
cemaat gördüm.Hepsi giyim kuşam açısından müslümanlığı temsil eden kişilere benziyordu.
Yanlarına sokuldum.
"Geçenlerde dağa avlanmağa çıktık. Epeyce bir avlandık.
Namaz vakti geldi.Toplandık.Namazımızı eda edeceğiz. Arkadaş sordu.Kıble ne tarafta.
Ben hemen ayeti okudum.
(Fe eynema tüvellü fesemme vechullah.)Kişi bunu o kadar
gururla söylediki hayretler içinde kaldım.Aklıma şu geldi.
Be güzel abicim avlanmağa gittiğnde.Can alırken Vechullah
nerdeydi. Evet arkadaşlar. Eğer ayetler hep inmiştir.
Ancak ayetler indikçe bizimde yükselmemiz gerekir. Her ayet aynı makama gelmez. Eğer
bizler dünyanın meşakkatinden kurtulamazsak.Tüm ayetleri ezbere bilsek dahi, biraz önce
bahsettiğim kişilerin durumuna düşeriz. Ayeti okoyup kasım kasım kasılırızda , ne kadar
idraksız olduğumuzun farkına bile varamayız. Biraz iddialı bir yazı oldu affedin. Fakat
gerçekler böyle. Düşünsenize önce Cebrail As. konumu neydi.Efendimizin Konumu neydi.
Sonra ben bir adım dahi atamam dedi. Kişi kendi hakikatını tanıdıkça, Kendisinin ne denli
önemli olduğunu bilir. Amacımızda Allah katında değer bulmuş insanın.
Değersiz olan şeylerle uğraşmamsıdır. Yarın zorlada
olsa sahibine bırakacaklarını , bu gün zevkle sahibine bırak.
O bizden razı.Biz Ondan razı olalım.Huzura erelim inşaallah.