İnsanın kendi kendine konuşması garip olur dememdeki
maksat. Kişinin kendinden yine kendine olan konuşmasını
kast etmedim. Hiçbir şey kendi kendine olmaz. Kendinden
kendine olur. Senin gölgenle konuşman, kendinden yine
kendinedir. Sen varsın ki ! Birde gölgen var. Hakikatı
olmayan bir şeyin gölgesi olmaz. Sizi kutlarım.
İnsan aslı itibariyle A-la-yı İlliyinde dört anasır üzere
yaratılmıştır. Bu yaratılıştaki gerçeğimizde anasır denilen
hakikatımız "AŞK- İLİM-GÖNÜL-ve ZİKİR" dir.
Oysa Esfel-i safiline düştüğünde bunlar "Ateş-Su-toplak ve
hava" haline gelmiştir. Bu sonradan meydana gelen dört
anasır unsuri olan bedenimizin olmazsa olmazıdır.
Ancak kişinin kendi öz hakikatına vakıf olabilmesi için
Sonradan varaolan dört anasırın yanı sıra, ilk yaradılıştaki
dört anasırı kendinde tecelli ettirmesi lüzumludur.
İşte o zaman Adem "yokluk" olan insandan, A-dem denilen
varlığını bulmuş, yani içi dolu A-dem'e "varlık" ulaşabilsin.
İçi boş olan Adem bir gölgedir. İçi dolu olan A-dem'de önce
gölge kalkmıştır. Sonraki gölge ise varlığın gölgesidir.
Her şey zıddıyetinde kemal bulur denilen hakikatı çok iyi
anlamak gerekir. "Mal mülk evladı hayal fitnedir"
"Mal mülk evladı hayal ziynettir"
Tam bir tezat değil mi? Hayır değil. Mesele nerede fitne
nerde ziynet bunu bulmak gerekir.
Esfel-i safilundan –A-la-yı İlliyünde olan aslımıza
yaptığımız sefer çok önemlidir. Gerçek olan aslımıza
ulaşabilmek temennisiyle.