Bir gün Peygamber Efendimiz Muhammed S.A.V. Sahabelerle
sohbetinde, şöyle buyurmuştur.
“Kardeşim İsa AS. bir zengin gelerek dedi ki! Ya İsa ben
fakir, fukaraya çok yardım ettim. her şeyi mi onlara verdim.
Hz. İsa Aferin demiş.” Adam dikilmiş bekliyor, başka birşeyler
söylesin diye. Cennet falan karşılık olmayacak mı acaba diye.
Adam tekrar İsa As. döner derki. !
-Ya İsa bana birşey söylemedin.
-Söyledim ya. Aferin dedim.
-Yok cennetten falan bahsetmedin.
-Ne ilgisi var cennetle yaptıklarının. Bu yaptıkların dünya
içindir. Sana yakışanda budur. Sende sana yakışanı yapmışsın.
Efendimiz S.AV. bunu anlatmış ve demiştir ki.
“Kardeşim İsa Doğruyu söyledi.”
Evet gerçek bu. Mademki insanız. İnsana yakışanı yapacağız.
Fakire, fukaraya yardım edeceğiz. Yardım ettik diye
gururlanmayacağız. Yapmamız gerekeni yapabilmenin huzurunu duyacağız. Bizim elimizden mükemmel işler çıkacak. Olması gerekende budur. Yaradan insanı mükemmel yaratmıştır.
O zaman bizde her zaman mükemmel işler yapmaya gayret
edeceğiz. Ama bu gururlanacak bir şey değildir. Her zaman
yapmamız gereken budur. Ancak kişi doğru yaptığı işle
huzur bulur. Doğru sözle huzur bulur.
Demek ki doğru söz ve mükemmel yapılan iş, aslında her
zaman yapmamız gerekendir. Tekrar ediyoruz, Huzur
aranıyorsa Doğru konuşmak ve yapabileceğimizin mükemmelini yapmak insana huzur verir. Bu alemde huzur bulan kişi, diğer alemini de huzurlu kılmıştır.
Ancak dediğimiz gibi yaptıklarımızla öğünmeden ve
bir menfaat beklemeden yaşamasını becerebilirsek
huzur içinde oluruz.
Bunun için şöyle düşünebiliriz. Şayet dokumacıysan, bu dokumuş olduğum kumaşı benim sevgilim giyecek diye dokumalıyız.
Mimar, mütahitsek bu yaptığım evde benim sevgilim oturacak
diyeceğiz, ve öyle sağlam bina yapacağız.
Bu denilenlerin hepside doğrudur.
Sevgiliyi düşünürsen, o da seni düşünür.
O nu ihmal edersen, ihmale uğrayanlardan olursun.
Aman dikkat edelim, İnsana yakışan davranışları sergilemeye
devam edelim. İnsana yakışanda budur.