Mesleği Resul'e uymak hevesi içimde uyandığı ilk günlerde,bir kamil insanın sofrasına
oturduk.
Bize izzet ve ikramda bulundu.
Ertesi gün diğer bir insanı kamil sofrasına oturduk.
Dün çok şey öğrenmiştim ya ! Bu gün, kamil insana öğrendiğimi zannettiğim , konulardan
soru soruyordum. Kamil insan sorularıma üstü örtülü cevaplar veriyordu. Bense onun
hakikatı bilmediğini sanıyordum.
Ben bir günde öğrenmiştim ya. Kamil insan bilmiyor, ben biliyordum.Birde ona not
veriyordum. Sonra diğer bir kamil insan sofrasına oturdum.Onada sorular soruyordum.
Yine kaçamak cevaplar alıyordum.
Derken birgün Kamil insan , bana dediki. Oğlum bu kadar eşkiyalık yetmedimi ? Ordan
çalıyor, burdan çalıyorsun. Hakikatın eşkiyalığı budur. Bozuldum. İçimden amma kendini
beğenmiş adam dedim.
Diğer kamil abiye gittim. Bana dediki. Oğlum taşıma suyla değirmen dönmez.Bir kamil
insan bul,ona biat et.Yoksa ömür boyu sokaklarda kalır, hep koşturursun. O mu güzel .Bumu
güzel. Git kendi bahçende bir kuyu aç.
Kendi suyunu kendin çıkar. Boş yere koşuşturma.
Haydaaa . Yine bozuldum.İçimden amma kibirli adam dedim.Diğer bir kamil insana gittim.
Bana dediki. Oğlum temeli atmamışsın.Binayı yapmamışsın.Çıkmışsın eşya toplamağa. Ne
yapacaksın bu eşyaları.
Sokaktamı bırakacaksın. Sen önce temeli at(Zikir)
Sonra binayı yap.(Efal) Sonra göreceksinki, daha güzel eşyalar bulursun.(Sıfat) Şimdi
anlıyorum Eşyanın hakikatını.
Hani öğretmenin vurduğu yerde gül biter derlerya.Meğer buymuş.Eğer bu öğretmenler
beni şamarlamasydı.
Boş ilim peşinde koşup duracakmışım.Öğrendiğim ilimeri koyacak bir yeim dahi yokmuş.
İbrahim peygambere , Allah bana bir ev yap dedi. Ev yapıldı.Şimdi bu evin içini temiz tut
dedi.İbrahim'de emre aynen uydu.
Bir ilahide şöyle der.
KUYUYA ATILMADAN.KERVANA KATILMADAN.
KUL OLUP SATILMADAN.SULTANLIK ARZULARSIN.
Nerde o bolluk.