İnsan hakikattır. İnsanlık gerçektir.
İnsan şeklen yok olur. İnsanlık baki kalır.
Bu minvalden bakarsak. Hepimizin arzuladğı gerçekliktir.
Bu ise çok nadirdir. Çünki gerçeğe ermek hiçte kolay değildir.
Hal böyle olunca , gerçek insanların geçmişte yaşadığını var sayarız.
O zamanki şartların , çok daha elverişli olduğunu zannederiz.
Oysa her vaktin kendine özgü zorlukları mevcuttur.
Mesele bu zorluklara karşı ,mücadele edip edemeyeceğimizdir.
Her devirde kolaya talip olan insanlar çoktur.
Kaldıki , Peygamber efendimiz zamanında dahi .
Peygambere dost olan dört kişidir.
Şimdi kendi kendimize tefekkür edelim. Bu nasıl iştir.
Hepimiz ; Biz o anda olsaydık , O na dost olurduk diyebiliyoruz.
Peki neden dört kişi ile sınırlandı gerçek dostluk.
Düşüncelerimiz doğrudur. Ama o an orda olsaydık.
Ebubekir gibi sıddık . Ömer gibi faruk.. Osman gibi zinnureyn.
Ali'nin gerçeğinden zöz dahi etmekten haya ederiz.
Bu dostların gösteriği fedakarlıklardan ne kadarını yapabilirdik.
Yapardık diyenlere sesleniyoruz.
Bu bizi tutan nedir. Neden o an bu andır diyemiyoruz.
Neden sadıklardan olamıyoruz. Neden adil olamıyoruz.
Neden haya sahibi değiliz. Nedir elimizi kolumuzu bağlayan.
Nedendir hep kolayı tercih etmemiz. Nefsimiz olmasın sakın.!
Hakikatın içinde yaşayıp. Gerçeğe ulaşamamak ne acıdır.
Nefsin arzu ve isteklerini yerine getirip.
Hakkın isteğini görmezden gelmek ne acı.
GÖZLERİ VAR GÖRMEZLER.KULAKLARI VAR DUYMAZLAR.
Ayeti nefsine uyanlar içindir. Çünki nefs zahmetsiz kazanç ister.
Biraz yüksekte bizim için konmuş , mücevher dururken.
Nefs bizi ayaklar altındaki, tenekeye talip oldurur.
Teneke hakikattır. Cevher gerçektir.
O cevher sahip olanlar içindir.Kimse onu senden alamaz.
Olaki o cevher ile , sende cevher olursun.
Hani tuz gölüne , bir eşek düşse. Tuz o eşeği yok eder. Tuz eder.
Eşekten en ufak bir emare kalmaz.
Gerçeğe erip, gerçek insan olanlardan olalım İnşaallah.
Saygılarımla