Hepimizin batınında var olan güzelliklerin bir türlü zahire çıkamaması,üzüntü kaynağımız
olur.
Oysa biliyoruz her insan Hakkın teveccühüne mashar olmuş , bu aleme bu halde teşrif
etmiştir.
Ne varki bu mükemmel insan, yerinin neresi olduğunu bilememiş. Adeta sürüye
uyarak,herkes gibi olmağa yönelmiştir.
Oysa her insanın"Nevi şahsına münhasır"bir hali mevcuttur.
Bu hale gelebilmek için mutlak bir Muhammed'i eğitimden geçmek gerekmektedir. Bu
eğitimden sonra insan yerinin neresi olduğunun bilincine erişir.
Mektebi İrfan olmadan olmaz.
Mademki insan Hakkın teveccühüne mashar olmuştur.
Fiilerini Hakka, Sıfatlarını Hakka ve varlığını Hakka nispet etmelidir.
Bu evre kul'un yokluğunu idrak etmesi demektir.
Yokluk bilinmeden ,Varlık bulunmaz.
Yok olmadan. Var olmaz. Var dahi yoktan olmaz.
Bu evre layıkıyla tamamlandıktan sonra.Herşey mükkemmele döner.
Bundan sonrat oplumdan uzaklaşmak gerekmez.
Tam aksine toplum içinde özel bir yeri olan insandır.
O gerçeğin, dostluğun,sevginin temsilcisidir.
Herkesin içinde var olduğu halde,bir türlü zahir edemediği duyguların sembolüdür.
Herkesin gerçek aynası olur. Herkes kendini o aynada görür.
O senin aynandır. O senin Aynındır.
Onu kırarsan bir daha kendini hiçbir yerde göremezsin. Başka aynalar senin nefsini
gösterir.
Oysa Mümin aynası , senin hakikatını gösterir.
Bu alemde her şey Hakk ile kaim.
Mirat'ı Muhammed'den görünür Allah daim.