Söylenmemiş hiç bir kelime yoktur.
Yaşanmamış bir hayatta yoktur.
Anlamını yitirdiğimiz (Unutulan) bizim için gayb olan kelimeler ve gayb olan hayat vardır.
Yazmak istediğimiz hakikatta budur.
Yoksa ne yeni kelimeler icat ediyoruz.Nede başka bir hayat.
Hz.Ömer birkaç kişiyle kabileleri dolaşmağa çıkar.
Namaz vakti girer.Etrafta bir gayri müslimin evi vardır. Giderler o evde namaz kılmak için
müsade isterler.
Gayri müslim teklifi kabul eder.
İçlerinden biri sorar ! Evin temizmi ? Adam cevap verir !
Gönlünüze göre efendim. Hz.Ömer ,bu söz müslümanların yitik malıdır. Kimin söylediğine
değil.
Sözün özüne bakın ve alın.
Evet unuttuğumuz o kadar değerli sözler ve özlemini duyduğumuz hayat var. Bunları
tekrar söyleyip,anlamını bulmağa gayret ediyoruz.
Dün yaşayan atalarımızdan söz ederken ,onlara olan hayranlığımızı ifade ediyoruz.Ve
onlar bam başka insanlarmış diyoruz.
Bir türlü onlar gibi yaşamayı beceremiyoruz.
Çünki hatırlayamadığımız çok şeyler var.
Ne yapmamız gerektiğini bilemiyoruz.
Mesela Ana , baba'ya karşı sevgimiz ve saygımız.
Abi,abla ve kardeşe verdiğimiz değer.
Akraba ve komşularıımıza verdiğimiz değer.
Bunlar insan olmanın erdemleridir.
Efendi hazretlerine sorarlardı ' Nasılsın diye. O da
Komşulara sorun . Bana sorarsanız iyiyim derim.
Öyle manidar bir cevapki , üzerine tek bir ilave kelime olamaz.
Çünki sen komşuna verdiğin değer kadarsın. Ana,baba,kardeş senin değerinin ölçüsüdür.
Bunları bir kenara bırakıp kendine değer biçmeğe kalkan gaflet ve delalettedir.
Efendim ben Allah'ı , Muhammed'i seviyorum yetmezmi ?
Sorusunun cevabı şudur ; DOMATAMI
Eskileri yad edip avunmayı bırakalım. Onların yaşantısından
bir nebze alalım. Onlar bu hayatı severek yaşadılar.
Değer verdiler . Değer buldular.
Her hakikat önümüzde. Yeterki unuttuğumuz hakikatı
tekrar bulalım. Bizi bu güzel hakikatten uzaklaştıranı kovalım.
Aklını başına alanlardan olalım.
BİZ GELMEDİK DAVA İÇİN. BİZ GELDİK SEVGİ İÇİN.
SEVELİM ,SEVİLELİM. BU DÜNYA KİMSEYE KALMAZ.
Yunus Emre