Mevlana Hz. "Sen,bensin.Ben de sen.
Öyleyse bu kavga niye." der.
Bizde diyoruzki ! Ne sen,sensin.Ne de ben,benim.
Bu kavga niye.
Bizi var olan halk etti. Halk ederkende ,fiil ,sıfat ve varlığıyla var etti. "Fİ SURETİ
RAHMAN"
Nefsimize ait bir şeyimiz yok.Aynı vardan var olduk.
İşte idrak burda gerekiyor. Anlatılanlar bire,bir yaşanmadıkça anlaşılmıyor.
Diyelimki bir kitap okuyorsun ! Kitaptaki karekteri
kendi karakterinin yerine koyuyorsun. Oysa sen okuduğun
değilsin. Bir filim seyrediyorsun.Filimdeki karekteri,kendi
karakterinin yerine koyuyorsun. Sen o değilsin.
O zaman sana artist derler.
Çok güzel rol yapıyor derler. Oysa sen rol yapmayacaksın.
Sen tevhidi öyle yaşayacaksın ki!
Senin karakterin meydana çıksın.
Sonra artistler gelir ,senin karakterini canlandırır.
Özenme başkasının karakterine.
Sen daha üstün karakterdesin.
Bunu anladığımız zaman, Bir vücudu paylaşmış oluruz.
Karekter oyunculara teklif geldiğinde. Ben her rolü oynamam.Bana senaryoyu getir der.
Kamil insan da oynaması gereken senaryoyu inceler. Temsilde hata olmasın ! Bakarki
senaryoyu
yazan Allah'tır.Bu senaryoyu icra edecek te İnsandır.
Bırak onun ,bunun senaryosunda oynamayı. Bak kendine.
Sen elestü bezminde beli . Evet ben insan olacağım.
Senin varlığın ile ,senin varlığını ispat edeceğim diyenlerdensin.
ORDA İKRAR EDENLER.BURDA İSPAT EDENLERDİR.
İspat edebilmek içinse, tüm kendine olan nispetleri terk
etmek gerkir.Çünki İSPAT BENLİKSİZ OLUR.